آذين آرايش كه در شهرها هنگام قدوم سلاطين كنند،كه مردم آيين‌بندى گويند،و در فرهنگ بمعنى مطلق آرايش و زينت آورده. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
كانه معرب آيين،و يق له بالفارسية خوازه كذا فى المغرب . تم استخراج هذا الوصف آلیاً
بر وزن و معنى آيين است كه زيب و زينت و آرايش و رسم و قاعده و قانون باشد و به معنى آلتى كه روغن را از دوغ جدا مى‌كند هم هست. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
فرهنگ فارسی برهان قاطعفرهنگ فارسی برهان قاطع
, ص28)
آرايش شهر و بازار در اعياد و ايام سور و عيش و زيب و زينت خانه دهند فرخى كفته شعر از خلعت تو مدح‌سرايان تو اى شاه در خانه همه‌روزه مى‌بندند آذين سنائى كفته از پى قدر خويش صدرش را بست روح القدس بعرش آذين تم استخراج هذا الوصف آلیاً
فرهنگ انجمن آرای ناصریفرهنگ انجمن آرای ناصری
, ص89)
دو معنى دارد:اول قبتها باشد كه در شهرها بندند و شهرها را بيارايند دوم بمعنى عادت باشد.امير معزى گفت و هر دو آذين را ذكر كرد: بيت تا ز مشك خم گرفته بر رخش آذين بود خم گرفتن قامت عشاق را آذين بود تم استخراج هذا الوصف آلیاً
- [بكسر ذال] معجمه آرايشى باشد كه در شهرها بهنگام عيش كنند و خوازه نيز گويند. مثالش سوزنى گويد: شعر بر گل و نسرين ز عنبر بندد آذين اى عجب وانگهى نظاره گرداند بر آن آذين مرا تم استخراج هذا الوصف آلیاً
فرهنگ مجمع الفرس فرهنگ مجمع الفرس
, ص82)
(اسم) زيب. زيور. زينت. آرايش. آيين. ¦¦پيرايه از قبيل سرآويز و گوشوار و سلسله و حلقۀ بينى و گلوبند و بازوبند و دستبرنجن و خلخال و انگشترى. ¦¦خوازه و قبه. چهارچوبها و گنبدها كه گاه در جشنهاى بزرگ در راهها و بازارها برپا كنند و آن را با فرشها و جامههاى گرانبها و گلها و چراغها و آينهها زينت دهند. شهرآراى. آذينبند. ¦¦غرفه و نشيمنگاههاى آراسته و مزين در جشنها. ¦¦آيين و رسم و عادت. ¦¦انگور و خرما و انار كه از خانه بياويزند. تم استخراج هذا الوصف آلیاً
لغت نامه دهخدالغت نامه دهخدا
, ص25)
[اسم][فارسی]آئين و زيب و زينت و آرايش و رسم و قاعده و قانون. ¦¦ تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
آرايش را گويند.كسائى گويد: بنوروز و جهان چون بت نوآئين#زلاله بسته جمله كوه آذين سوزنى نيز گفته است: با تو ز خانه سوى كو درآيم#بندند چو ارها و آذينا تم استخراج هذا الوصف آلیاً
